PRZEDMIOTOWY SYTSTEM OCENIANIA
Z WIEDZY O KULTURZE

Ocena pracy ucznia i jego postępów w nauce w przypadku przedmiotu wiedza o kulturze powinna odzwierciedlać przede wszystkim aktywność i inicjatywę podczas zajęć, wkład pracy, sumienność i rzetelność przy wykonywaniu różnego rodzaju zadań. Dopiero w drugiej kolejności należy ocenić opanowanie wiedzy. 
Należy zastosować przede wszystkim ocenianie kształtujące, niebędące czynnikiem segregującym uczniów, lecz stanowiące wskaźnik ich mocnych i słabych stron. 
Biorąc pod uwagę fakt, że zajęcia odbywają się jedynie raz w tygodniu i tylko przez rok, dobrym pomysłem będzie wprowadzenie systemu plusów i minusów przyznawanych uczniom np. za aktywność na lekcji lub jej brak, przygotowywanie zadań domowych w wyróżniający się sposób lub ich niewykonywanie czy realizowanie dodatkowych zadań dla chętnych. 
Za zebranie kilku plusów nauczyciel może postawić ocenę pozytywną, a kilku minusów – negatywną. W ten sposób mimo niewielkiej liczby godzin zajęć, każdy uczeń będzie miał możliwość uzyskania kilku ocen w ciągu semestru. 
Należy raczej zrezygnować z typowych odpowiedzi ustnych sprawdzających opanowanie danej partii materiału, ponieważ są one czasochłonne i nie angażują całego zespołu uczniowskiego. Sprawdzanie wiedzy może odbywać się poprzez testy wyboru (jedna właściwa odpowiedź z kilku podanych), a umiejętności – dzięki testom praktycznym oraz sprawdzianom odwołującym się do czytania ze zrozumieniem. Z uwagi na niewielką liczbę zajęć niewskazane jest przeprowadzanie podsumowujących prac klasowych. Natomiast warto ocenić w ciągu semestru dwie prace pisemne każdego ucznia (np. recenzję, rozprawkę, analizę i interpretację tekstu kultury, reportaż, fotoreportaż, wywiad, prezentację multimedialną). 
Dobrą okazją do wszechstronnej oceny efektów semestralnej czy całorocznej pracy uczniów będzie ich uczestnictwo w działaniach praktycznych, np. w grupowej realizacji projektu edukacyjnego. 
Osiągnięcia uczniów, szczególnie te, które wykraczają poza poziom podstawowy, powinno się oceniać indywidualnie, w zależności od profilu klasy, możliwości i zainteresowań uczniów, przede wszystkim zaś biorąc pod uwagę zaangażowanie, rozwój i postępy danej osoby. 

KRYTERIA OCEN:
Stopień niedostateczny (1) 
Uczeń: 

- nie zdobył podstawowych wiadomości i umiejętności; lekceważy obowiązki szkolne
- nie uczestniczy w lekcji; 
- nie przygotowuje zadań domowych;

Stopień dopuszczający (2) 
Uczeń: 

 ma
- wiedzę określoną w podstawie programowej ze znacznymi brakami; 
- sytuuje najważniejsze wydarzenia z dziejów kultury w czasie i przestrzeni; 
- dostrzega związki przyczynowo-skutkowe pomiędzy zjawiskami w kulturze; 
- przedstawia z pomocą nauczyciela, w formie ustnej i pisemnej, poglądy na temat tekstów kultury; 
- odszukuje najważniejsze informacje w źródłach pisanych. 

Stopień dostateczny (3) 
Uczeń: 

ma
- wiedzę określoną w podstawie programowej z niewielkimi brakami; 
- wiąże zjawiska kulturowe w łańcuchy przyczynowo-skutkowe; 
- w opisie wytworów kultury odróżnia fakty od opinii; 
- formułuje ustne i pisemne wypowiedzi zawierające własne poglądy na temat tekstów kultury; 
- uczestniczy w wydarzeniach kulturalnych. 

Stopień dobry (4) 
Uczeń: 

 ma
- wiedzę i umiejętności określone w podstawie programowej, potrafi się nimi posłużyć w typowych sytuacjach; 
- porównuje informacje zawarte w różnych źródłach i korzysta z nich ze zrozumieniem; 
- przeprowadza krytyczną analizę źródeł informacji; 
- samodzielnie dokonuje analizy i interpretacji tekstu kultury; 
- uczestniczy w wydarzeniach kulturalnych i formułuje opinie na ich temat. 

Stopień bardzo dobry (5) 
Uczeń: 

 ma
- wiedzę i umiejętności określone w podstawie programowej, potrafi się nimi posłużyć w sytuacjach problemowych; aktywnie wykorzystuje swoją wiedzę na lekcjach,
- analizuje i porównuje dane zawarte w różnych źródłach, a także samodzielnie je interpretuje; 
- potrafi odnieść się do kilku odmiennych interpretacji danego tekstu kultury; 
- uczestniczy w wydarzeniach kulturalnych i samodzielnie je ocenia;

Stopień celujący (6) 
Uczeń:

ma
Uczeń spełnia wszystkie wymagania niezbędne do uzyskania stopnia bardzo dobrego, a ponadto: 
- zgłębia literaturę dotyczącą sztuki oraz wydarzeń kulturalnych i stosuje tę wiedzę w różnych sytuacjach problemowych; 
- samodzielnie rozwija zainteresowania związane z kulturą i sztuką; 
- potrafi zainteresować swoją wiedzą innych uczniów; 
- uczestniczy w zajęciach pozalekcyjnych i podejmuje własne inicjatywy kulturotwórcze. 

Ocena pełni funkcję zarówno dydaktyczną, jak i wychowawczą, zatem powinna być zindywidualizowana, konsekwentna, systematyczna, obiektywna, rzetelna oraz przede wszystkim jawna. Jej celem jest mobilizowanie uczniów do poszerzania już zdobytej wiedzy, a także do opanowywania nowych umiejętności. Dlatego nauczyciel zobowiązany jest do ustalenia jasnych kryteriów oceniania i do przekazywania uczniowi informacji zwrotnej. Przyjęcie klarownych zasad jest potrzebne w przypadku istnienia ograniczeń czasowych uniemożliwiających poświęcenie lekcji np. na samoocenę, wzajemne ocenianie się przez uczniów czy ich odnoszenie się do stopni zaproponowanych przez nauczyciela. 

Ocenie mogą podlegać następujące formy pracy i dokonania ucznia: 

- aktywność na zajęciach szkolnych; 
- aktywność na zajęciach pozaszkolnych; 
- odpowiedź ustna; 
- udział w dyskusji; 
- referat; 
- praca samodzielna; 
- praca w grupach; 
- ćwiczenia i zadania praktyczne; 
- praca pisemna; 
- zadanie domowe; 
- pokazy, prezentacje; 
- udział w projektach; 
- test;
- kartkówka; 
- wykonanie pomocy dydaktycznych. 

Przy wystawianiu oceny końcowej nauczyciel  uwzględnia następujące elementy: 

- wiedzę; 
- umiejętności; 
- aktywność; 
- samodzielność; 
- systematyczność.